صعود و فرود از سنگ ها با ارتفاع حداکثر 2.5 متر (دو و نیم متر) با درجه سختي 3 در نظام يوسميتي

تعريف کارگاه:

به مطمئن ترين نقطه اتکا که بيشترين قابليت تحمل فشار و ضربه را دارد کارگاه مي گويند. در ايجاد يک کارگاه بايد به اين مورد توجه نمود که کارگاه تا حد امکان در جهت و راستاي نيروي وارده قرار گيرد.

کارگاه طبيعي:

کارگاهي است که با استفاده از عوارض طبيعي محل فعاليت برپا مي شود. در اين کارگاه بسته به نوع مسير و جهت صعود از طناب ها يا تسمه هاي مختلف استفاده مي گردد.

در استفاده از کارگاه طبيعي جهت صعود را در نظر بگيريد زيرا اکثر کارگاه هاي طبيعي به خصوص آنهايي که با بستن طناب يا تسمه به دور منقار سنگي به وجود مي آيند يک طرفه هستند. براي برپايي اين کارگاه از عوارض طبيعي سنگ ها مانند؛ دماغه ها، منقارها، سوراخ ها و برآمدگي هاي سنگ و سنگ هاي بزرگ ريشه دار و يا از دور تنه درختان قطور مي توان استفاده نمود. براي ايجاد کارگاه طبيعي بايد نقطه اي را انتخاب کنيم که در معرض ريزش سنگ – يخ و برف و غيره نباشد و محل امني براي ايجاد کارگاه باشد.

طناب انفرادي را دور عوارض کارگاه قرار مي دهيم، توجه داشته باشيم تا سنگ يا عوارض طبيعي ديگر داراي لبه هاي تيز نباشند تا به طناب صدمه بزنند. اگر لبه ي تيز وجود داشت با يک سنگ کوچک روي لبه هاي تيز مي زنيم تا گرد شود.

حتماً گره کارگاه بايد در ديد ما قرار داشته باشد ولي جايي باشد که مزاحم کار ما هم نباشد، توجه داشته باشيد محل استفاده از کارگاه 1 متر يا بيشتر بايد از کارگاه فاصله داشته باشد و کارگاه بايد بالاتر از ما قرار داشته باشد.

حمايت:

عملي را که شخصي با استفاده از طناب و به منظور ايجاد بيشترين ضريب اطمينان براي فرد صعود کننده و يا فرود رونده انجام مي دهد حمايت ناميده مي شود. حمايت به دو نوع استاتيک (ايستا) و ديناميک (پويا) تقسيم مي شود.

حمايت ايستا (استاتيک):

چنانچه حمايت روي عوارضي طبيعي موجود بر روي سنگ يا ابزار انجام گيرد نيروي حاصل از کشش طناب مستقيماً به کارگاه منتقل مي شود.

حمايت پويا (ديناميک):

با استفاده از ابزار مخصوص حمايت و بر روي بدن انجام مي شود.

حمايت چي:

به کسي که عمل حمايت را انجام مي دهد حمايت کننده يا حمايت چي گفته مي شود. حمايت کننده چهار وظيفه اصلي دارد که به شرح زير مي باشد:

1. داشتن خود حمايت
2. داشتن حواس جمع
3. داشتن نبض طناب
4. ارتباط با صعود کننده و فرود رونده.

حمايت شانه اي:

از اين حمايت براي صعود و بازگشت سنگ هاي کوتاه 2.5 (دو و نیم) الي 4 متر و با درجه سختي 3 در نظام درجه بندي يوسميتي استفاده مي شود.

مراحل صعود و بازگشت از سنگ هاي کوتاه با حمايت:

اين مرحله صعود بدين جهت در کوهپيمايي در نظر گرفته شده است که زماني که گروهي در حال صعود به قله به يک معبر سنگي قابل صعود برخورد کرد بتواند با حداقل امکانات (طناب انفرادي و کارابين) با ايمني از آن صعود و يا بازگشت نماييد. اين صعود براي سنگ هاي با ارتفاع 2.5 (دو و نیم) الي 4 متر و درجه سختي 3 در نظام درجه بندي يوسميتي مي باشد. صعود از سنگ هاي ريزشي و يا غيرقابل صعود به هيچ عنوان نبايد انجام شود.

روش صعود:

شخص صعود کننده که بايد از آمادگي جسماني و فني بهتري نسبت به اعضاء گروه برخوردار باشد، کليه طناب هاي انفرادي موجود در گروه را با گره دو سر طناب دولا به هم متصل مي نمايد تا طول طناب افزايش يابد سپس مجموعه طناب را جمع کرده يک گره سر دست مي زند و آن را جهت حمل مانند کوله پشتي روي شانه خود قرار مي دهد. غير از طناب هاي ياد شده شخص صعود کننده يک طناب انفرادي ديگر همراه خود حمل مي کند. (طناب انفرادي طنابي است به طول 6 متر و قطر 7 ميلي متر که هميشه همراه داريم)

ابتدا شخص ديگري را از پايين مراقب شخص صعود کننده قرار مي دهيم. صعود کننده با توجه به قواعد سنگنوردي سنگ را صعود مي کند تا به جاي مطمئن و ايمني برسد. ابتدا با يک سر طناب انفرادي که به همراه دارد با توجه به جهت صعود يک کارگاه طبيعي ايجاد مي کند. براي ايجاد کارگاه مي توان از گره بولين يا گره هشت يک لا با حلقه اي که اندازه کارگاه باشد استفاده کند و سر ديگر طناب انفرادي را روي سينه خود گره بولين مي زند در اينجا شخص صعود کننده داراي خود حمايت مي باشد (طول طناب خود حمايت بايد به اندازه اي باشد که حمايت کننده بتواند تا لبه سنگ بيايد و پايين را ببيند.)

سپس سر طناب بلندي را که قبلاً آماده شده بود را با گره بولين يا کارابين و گره هشت به کارگاه وصل مي کند و سر ديگر طناب را جهت صعود اعضا به پايين پرتاب مي کند. در زمان پرتاب بايد يا صداي بلند اعلام کند "طناب" و بعد از چند ثانيه طناب را پرتاب کند تا نفراتي که در پايين هستند آگاه شوند و مراقب سر و صورت خود باشند. در اين مرحله يک نفر آماده صعود مي شود و با سر طناب صعود روي سينه خود گره بولين ايجاد مي کند، حمايت کننده که در بالا قرار دارد با روش حمايت شانه اي که در بخش قبلي توضيح داده شده صعود کننده را حمايت مي کند تا نزد او بيايد. اکنون هر فردي که صعود مي کند مي تواند نفر بعدي را حمايت کند.

چنانچه کوله پشتي ها سنگين باشد و نتوانيم در زمان صعود از سنگ آن را با خود حمل کنيم بعد از پايان صعود افراد گروه در زماني که يک نفر در پايين قرار دارد به روش زير کوله ها را به بالا حمل کنيم؛ وسط طناب صعود را گره هشت يک لا مي زنيم و يک کارابين به حلقه آن مي اندازيم، کوله ها را از بند و حلقه مخصوصي که براي اين کار تعبيه شده است به کارابين وصل مي کنيم و نفر حمايت کننده از بالا کوله ها را به طرف خود حمل مي کند. براي اينکه کوله ها در زمان بالا کشيدن به سنگ ها برخورد نکند و صدمه نبيند شخصي که در پايين قرار دارد انتهاي طناب را مي گيرد و کمي مي کشد تا کوله ها از سنگ فاصله بگيرد و به بالا حمل شود.

روش بازگشت از سنگ هاي کوتاه با حمايت:

چنانچه به معبري مانند بالا رسيديم که در نظر داشتيم ازآن پايين برويم با رعايت موارد ايمني کامل به موارد زير عمل مي کنيم:

1. کارگاه طبيعي مطمئن ايجاد مي کنيم.
2. خود حمايت براي حمايت کننده الزامي است.
3. افراد گروه گره بولين روي سينه ايجاد مي کنند و با رعايت موارد فوق با حمايت به طرف پايين سنگ مي روند.

در بازگشت بدن بايد با سنگ فاصله مناسبي داشته باشد تا بتوان ديد مناسبي براي انتخاب گيره ها داشت. بعد از استقرار کامل روي گيره ها بدن به حالت نشسته يا ايستاده بستگي به شرايط شيب و سختي مسير دارد و همزمان با آن دست ها به حالت کشيده در مي آيد. در اين زمان دو حالت ممکن است پيش آيد يا ابتدا براي دست گيره هاي پايين تري را انتخاب مي کنيم و بعد پا را روي گيره هاي پاييني قرار مي دهيم تا به انتها يا اين که پا را روي گيره هاي پايين قرار مي دهيم و بعد براي دست ها گيره هاي پايين تر مناسب را انتخاب مي کنيم.

با توجه به موارد ياد شده همه افراد از سنگ پايين مي آيند، نفرآخر که بايد از نظر آمادگي جسماني و فني در وضعيت مطلوب تري قرار داشته باشد کارگاه را جمع مي کند و به طوري که شخص ديگري از پايين مراقب او مي باشد به طرف پايين مي رود.

طريقه حمايت:

بعد از اينکه حمايت کننده خود حمايت را به خود متصل کرد طناب اصلي را دور گردن خود قرار داده دست طرف صعود کننده را روي طناب قرار مي دهيم و يک دور آن را دور ساعد و بازو مي پيچيم تا اصطحکاک ايجاد شود و پايي که طرف شخص صعود کننده است را به طور مستقيم و با تکيه بر يک عوارض سنگي محکم مي کنيم. به اين پا، پاي باردار مي گويند و پاي ديگر که عقب تر از پاي اول قرار دارد، پاي دل ناميده مي شود. بدن را صاف و عمل حمايت را انجام مي دهيم.

در اين حمايت هميشه دو دست بايد روي طناب محکم قرار گيرد، هميشه انگشت شصت طرف صعود کننده به طرف پايين و انگشت شصت دستي که روي سينه قرار دارد و طناب را گرفته بايد به طرف بالا، يعني به طرف سر شما قرار گيرد و براي عمل ترمز هر دو طناب در يک دست قرار گيرد.

دو شکل زير حمايت شانه اي را نشان مي دهد: